ขึ้นชื่อว่าชาวศรีสะเกษ ไม่มีใครไม่รู้จัก หลวงปู่เครื่อง สุภทฺโท วัดสระกำแพงใหญ่ อุทุมพรพิสัย เกจิอาจารย์ชื่อดัง หลายคนมีวัตถุมงคลหลวงปู่เครื่องไว้บูชากราบไหว้ (รวมทั้งผมด้วย) บ้างก็มีไว้ประจำรถส่วนตัวเพื่อเป็นสิริมงคล แต่คงมีไม่กี่คนที่จะมีเอกสารมงคลที่ไม่บ่อยนักท่านจะได้เขียนและมอบให้ศิษยานุศิษย์ทั้งหลาย  และนี่ก็เช่นกัน ท่านได้เคยเขียนให้เป็นคติสอนใจแก่นักศึกษาศูนย์การเรียนวัดสระกำแพงใหญ่ฯเมื่อปี 2549 ไว้ดังนี้
       
      ส.ค.ส. ๒๕๔๙ หลวงปู่ขอประทานพรเรื่องการศึกษามรดกพุทธศาสนาให้ลูกบ้านหลานเมือง  ผู้ใคร่ในการศึกษา  ประกาศนียบัตรมีอยู่ ๒ สายคือ

      สายที่ ๑ ชั้นสัญญา อาหารทางกาย สายที่ ๒ ชั้นปัญญา อาหารทางใจ  ตามความเป็นจริง การศึกษาชั้นสัญญา ต่างคนต่างใจ ได้แสวงหาความรู้เพื่ออาชีพ อาหารทางกาย แข่งขันกันตั้งแต่ชั้นปริญญาตรี โท เอก และศาสตรต่างๆอย่างโก้หรูหรา แสวงหาเอาได้ทุกหนทุกแห่ง ชิงดีชิงเด่นกัน มึงได้มากกูได้น้อย ทะเลาะเบาะแว้งกัน แบ่งก๊กแบ่งเหล่า  ย่อมเป็นอันตรายเหมือนทางโค้ง  ไม่มีความสมัครสมานสามัคคีธรรม ขาดเมตตามหานิยม ความจงรักภักดี ทำงานอะไรๆก็เอารัดเอาเปรียบกัน ไม่รู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาว เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัวมากกว่าประโยชน์ผู้อื่น มีแต่ความลำเอียงเข้าข้างตัว ด้วยเหตุนี้นักศึกษาเอาเพื่อประโยชน์อาชีพจึงได้โอดครวญร้องเรียกหาความเป็นธรรมกันทั่วบ้านทั่วเมืองเท่าทุกวันนี้

       สายที่ ๒ ชั้นปัญญา ได้แก่อาหารทางใจ เพราะว่าใจเป็นของสำคัญมาก  พูดดีก็ใจ  พูดชั่วก็ใจ ทำถูกก็ใจ ทำผิดก็ใจ คิดถูกก็ใจ คิดผิดก็ใจ การงานทุกอย่างสำเร็จแล้วด้วยใจ เหตุนี้เราต้องยึดเอาน้ำใจไว้ให้มั่นคง เจริญสมาธิภาวนา ทำสมาธิจิตให้แน่วแน่ เดินจงกรมจนได้บรรลุดวงตาเห็นธรรมด้วยสติปัญญา  ธรรมะที่เกิดจากปัญญานั้นมีประโยชน์มาก เหมือนก้อนเพชรพลอยย่อมมีราคาสูง คนนิยม นี้ก็ฉันใด การศึกษาชั้นปัญญาก็ฉันนั้น  เพราะเป็นทรัพย์ภายในล้วนๆ ไม่มีทรัพย์ภายนอกมาปนเป  นักแสวงหาความสุขในโลกโดยแยบคาย ไม่ต้องเอาอามิสภายนอกมาบวงสรวงสังเวยกิเลสให้เป็นทุกข์เกิดความวุ่นวายแก่สังคม ผู้ทำใจให้สงบด้วยสติปัญญาไม่ต้องกลัวอารมณ์ที่มากระทบกระทั่งเดี๋ยวนี้รู้เดี๋ยวนี้เห็นเดี๋ยวนี้ทิ้งมันเดี๋ยวนี้ ใจเราก็ว่างทุกข์ก็ดับไป ฉะนั้นหลวงปู่ขอมอบมรดกพุทธศาสนาให้ลูกบ้านหลานเมืองเราทั้งหลาย ได้รับมรดกนี้ก็จะได้ชื่นรื่นเริงบันเทิงใจ  ขอความสำเร็จจงมีแก่ท่านนักศึกษาประกาศนียบัตรทุกๆคน เทอญ สวัสดี

                                                                                                 ค. สุภทฺโท

      ในการจัดการเรียนหลักสูตร ปวช. ปวส. มักจะจัดให้มีรายวิชาโครงการ เพื่อให้นักเรียนนักศึกษามีความคิดสร้างสรรค์ มีการวางแผนการทำงาน และลงมือทำงานอย่างเป็นกระบวนการ บุคคลหนึ่งที่ถือว่าเป็นผู้ที่มีความสำคัญใกล้ชิดกับนักศึกษาก็คือ ครูที่ปรึกษาโครงการ ซึ่งเป็นผู้ให้คำปรึกษาแนะนำแนะแนวทางแก่นักศึกษาที่ตนรับเป็นที่ปรึกษา ตามความเห็นของผมแล้ว ครูที่ปรึกษาที่จะช่วยให้นักศึกษาทำโครงการประสบผลสำเร็จควรมีคุณสมบัติดังนี้

      1.  วิเคราะห์ความเป็นไปได้ของโครงการที่นักศึกษานำมาเสนอ ถ้าเห็นว่าเป็นไปได้ก็วางแผนช่วยเหลือตามขอบเขตที่ตนพึงกระทำ ถ้าเห็นว่าเป็นไปได้แต่ดูแล้วเห็นว่านักศึกษาทำไม่สำเร็จภายในระยะเวลาที่กำหนดก็ควรมีคำแนะนำที่เหมาะสมเพื่อให้นักศึกษาทบทวนหัวข้อโครงการเพื่อนำเสนอใหม่